Hoe kom ik af van mijn pijnklachten?

Na een medisch traject van jaren had ik er schoon genoeg van.

Huisartsen, fysiotherapeuten, manueel therapeuten, neurologen of

chiropractors… niemand kon me helpen.

Niemand kon me precies vertellen wat er met me aan de hand was.

Het begon er sterk op te lijken dat ik gedoemd was om maar “te leren leven”

met mijn klachten.

Je herkent ze vast wel:

Hoofdpijn.

Nekpijn.

Rugpijn.

Brandend, of tintelend gevoel in allerlei lichaamsdelen.

En dan heb ik nog niet eens alles genoemd.

Ik vond, en vind, het wonderlijk dat een wereld van goedbetaalde medische

specialisten zo met de mond vol tanden kan staan.

Terwijl de oplossing uiteindelijk zo simpel bleek te zijn.

Maar ik loop op de zaken vooruit.

Het begon allemaal in 2009. Ik beschouwde mezelf toen nog als jong (met

mijn 32 jaar en kleine kinderen om me heen), maar ik begon me af en toe

verschrikkelijk oud te voelen.

Zoals ik zei had ik kleine kinderen. En dus schreef ik mijn klachten voor

langere tijd af als een symptoom van de “tropenjaren”.

Je kent het wel: regelmatig pijn in je hoofd, of last van je nek. Mijn lieve man

deed zijn best om af en toe eens goed mijn rug te masseren, maar dat hielp

altijd maar heel even.

Op zijn aandringen ben ik toch eens naar de huisarts gegaan. Zijn diagnose

was “stress”. Ik moest het “gewoon wat rustiger aan gaan doen”.

Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.

Ik kon het helemaal niet rustiger aan doen. Mijn man werkte fulltime en ik

pakte zelf ook nog twee dagen mee. En kleine kinderen gaan altijd door.

Na een tweede bezoek schreef de huisarts me diclofinac voor. En na een

derde bezoek werd dat een nóg sterkere pijnstiller.

Ik geloof niet zo in pillen slikken. Dat is symptoombestrijding. Ik wist toen al

dat de werkelijke oorzaak dieper lag.

Het hielp ook voor geen meter natuurlijk.

In tegendeel: de situatie werd nog erger.

Op dat moment had ik nog geen idee van hóe erg het zou gaan worden.

Gelukkig maar.